Pokrzywa

Gdzie występuje pokrzywa?

Pokrzywa zwyczajna jest byliną o wysokości do 1,5 m z parzącymi włoskami na łodydze i liściach. Jej nazwa botaniczna to Urtica dioica.

Włoski, które zawierają różne związki organiczne (aminy) i kwasy organiczne, nawet przy lekkim dotknięciu powodują silne pieczenie i powstanie na skórze bolesnych bąbli. Liście są wydłużone, sercowate i lekko wcięte.

Pokrzywa zwyczajna występuje na całej półkuli północnej, gdzie porasta w szczególności pobocza dróg i wilgotne obszary. Często uważana jest za chwast. Roślinę tę można jednak również uprawiać ogrodzie, a jej liście wykorzystywać np. do sałatek.

Stosowanie pokrzywy

1. Pokrzywa ma działanie moczopędne, więc wykorzystuje się ją do przepłukiwania układu moczowego w stanach zapalnych i wspomagająco w kuracjach oczyszczających. Od pewnego czasu bada się skuteczność wyciągów z korzenia pokrzywy w leczeniu chorób prostaty. Pojawiły się opinie, że wyciągi są w stanie korzystnie wpływać na objawy łagodnego powiększenia gruczołu krokowego we wczesnych stadiach. 
2. W medycynie ludowej ziele i liście pokrzywy stosuje się również wspomagająco w leczeniu dolegliwości reumatycznych. 
3. Wewnętrznie pokrzywa stosowana jest w postaci herbaty lub świeżo wyciśniętego soku do oczyszczania układu moczowego lub jako nalewka alkoholowa (spirytus pokrzywowy). Zewnętrznie wykorzystuje się ją w chorobach reumatycznych oraz do pielęgnacji skóry głowy (jako tonik do włosów). 

Działanie pokrzywy

W tradycji ludowej pokrzywa jest rośliną leczniczą, ponieważ ma łagodne działanie moczopędne (diuretyczne) i stymuluje przemianę materii.

Substancje aktywne/składniki

Częściami leczniczymi pokrzywy zwyczajnej są jej ziele i korzeń. Zawierają one: 

• sole mineralne (sole wapnia i potasu), 
• kwas krzemowy, 
• żelazo, 
• enzymy, 
• witaminę A, 
• witaminę C.